w domu

Niech mnie cisza otuli jak koc w czerwoną kratę

 i ogrzeje

 na zapas 

na wszelki wypadek 

na jutro 

pojutrze 

na zawsze...

 Pięknego dzisiaj! Pięknego jutra!!!

Julita.

Po drugiej stronie

Po drugiej stronie mojego płotu gwarno, chyba wesoło - tętni życie...

A ja tam spoglądam i przeszywa mnie pustka...

Ciągle nie wierzę, że moi sąsiedzi już tam nie mieszkają...

Nie wiem co zmusza ludzi, żeby opuścić miejsce, które się kocha, nie wiem i to chyba nie moja sprawa...

Witam nowych, pewnie wspaniałych sąsiadów, ale trochę mnie drażni, że łażą po podwórku Andrzeja, że karmią jego wystraszonego nową sytuacją psa...Czy będą szanować las, który posadził i kochać kotkę pani Ewy tak jak ona??? Nie wiem.

Dom, to ludzie. Powtarzam te słowa bez końca. Dom to ludzie, a nie przedmioty. Ludzie, którzy w nim mieszkają i ci których się do niego zaprasza, na których się czeka i dla których parzy się kawę.

Dom to sąsiad, który krzyczy radośnie: "Julita mamy wiosnę!!!!"

Dom to sąsiadka, która obdarowuje nas wiaderkiem ogórków, albo pękiem tulipanów.


 

Zamieniamy dziś rozmowy przy kawie, na rozmowy o kawie, filiżankach, butach, drutach i krzesłach. Spojrzenie w oczy tak nas krępuje, że już dawno się tego oduczyliśmy... Wrażliwość już dawno przegrała z praktycznością. Nazywamy szczęściem stan posiadania, a nie stan ducha...
A potem nagle brakuje nam sąsiada, który ma to wszystko głęboko w poważaniu.

Nie pożegnaliśmy się....Nie umieliśmy...Nie chcieliśmy. 

"Przecież nie raz się jeszcze zobaczymy" - powiedział Andrzej nie podnosząc wzroku z ziemi. 

Dobrze,że go nie podniósł, bo wtedy i on i ja i pewnie Dawid, nie umielibyśmy już dłużej udawać...

słowo na weekend :)

Jeśli ktoś nie odnajdzie spokoju w sobie, próżno go będzie szukał gdzie indziej....

                                                                                                     Podsłuchane i sprawdzone...:)

 

Kto jutro chce wstać razem ze Słońcem pobudka: 5.10

  Pożegnanie z Szanownym o 20.11

No to miłego i spokojnego!!!!!!

Julita.

Lek

Smaki dzieciństwa zamknięte w słoiku - lek na wszystko...

:))

Warsztaty u cioci Julitki

- Wiesz co mamo, ja to bym chciała, żeby ciocia Julitka nigdy nie miała dzieci.

-Dlaczego?

- Bo kiedy u niej jesteśmy poświęca nam cały czas.

To kulisy pewnej rozmowy, które zdradziła mi moja siostra :))

 

 

Pozdrawiam. Julita :)

Jogurtowe muffinki

  Upiekłam wczoraj pyyyyszne muffinki, według przepisu Piernikowej Chaty . 

Nadzienie : konfitura wiśniowa własnej produkcji z babcinych wiśni :)))

 A potem w koszyczek i do męża na pole....

Polecam ten przepis. Julita:)

Wszędzie Lato

Szanowne, choć już nieco zmęczone Słonko wstało dzisiaj o 5.09. 

Łapmy je garściami, stopami, twarzami , całym ciałem i sercem,  bo czas  ucieka....

Dziś do 20.29.

Kocham lato! Jezu jak ja kocham lato!
Jaki świat wtedy piękny, pachnący, ćwierkający, szumiący  i spokojny ....
Uciekam od marud i malkontentów, którym to za gorąco, to za wietrznie, to coś tam jeszcze...

 uciekam jak najdalej ......

Jeśli przyjdzie burza, to ją wezmę mokrą, ciepłą z zapachami ziemi....

Jeśli się ochłodzi, to wezmę ten chłodny letni wiatr - obadulę się w koc i wieczór spędzę na werandzie ....

Biorę wszystko z lata....Wszystko!

O poranku biorę powroty Leona po całonocnych łowach, 

  nieśmiałość słońca w konarach drzew i pąkach kwiatów,

 biorę malwy i zapach siana w stodole, jako powrót do dzieciństwa,

biorę wyczekane kwiaty hortensji i zachwycam się nimi po cichu, żeby nie zauroczyć

 biorę obrazki jakie maluje mój świat:

Biorę to wszystko stojąc boso, jeszcze bez celu i planu dnia. Jeszcze jako element tego doskonałego świta....

A kiedy przychodzi wieczór zanurzam się w jego ciszy i dogasających promieniach Słońca,

 w blasku kołysanych wiatrem płomieni świec.

Potem idę spać z myślą, że jutro znów będzie piękny dzień....

Życzę pięknej niedzieli Miłe Panie i dobrego nowego tygodnia!!!

Julita.


Ps.

Moja Krowa, podobnie jak ja w sprawach trudnych i kontrowersyjnych, uważnie słucha co na ten temat autorytety ( nasze własne, osobiste). Jeśli o uboju rytualnym mowa, najważniejsze dla nas zdanie :

 "Osobiście bardzo żałuję, że w chwili gdy, Bóg przekazywał ludziom dziesięć przykazań, wpisał do nich lakoniczne: "nie zabijaj". Powinien jeszcze dodać słowo " nikogo", by było wiadomo, że nie można zabijać nie tylko ludzi, ale także zwierząt. Szkoda, że jemy mięso..." Szewach Weiss

Źródło : Dziennik Bałtycki z 17 lipca 2013r.      Polecam cały wywiad.